دل‌ها به عشق او بتپد و قلب‌ها لبريز از مهر و محبت او شود و جان‌ها شيداى او گردد و از غيرت و فداكارى او به جوش و خروش درآيد ، چه دل‌ها و قلب‌ها و جان‌هاى شيعيان مسلمان و چه مسلمانان غير شيعه و حتى دل‌ها و درون‌ها و جان‌هاى بسيارى از غيرمسلمانان ! چه بسا شهيدى كه اگر هزار سال زنده مىماند ، نمىتوانست عقيدهء خود و دعوت خود را يارى دهد و پيروز گرداند ، آن گونه كه با شهادت خود عقيدهء خود را و دعوت خود را يارى داده و پيروز گردانده است و نمىتوانسته است با هيچ سخنرانى اى ، مفاهيم و الا و بالا را در دل‌ها به وديعت نهد و هزاران نفر را به انجام كارهاى بزرگ و سترگ برانگيزد ، آن گونه كه - حسين عليه السلام - با واپسين قيام و سخنرانى خود چنين كرده و آن را با خون خود نوشته است و سرمشق و انگيزهء حركت و نهضت و قيام فرزندان و نوادگان - آيندگان - گرديده است و در واقع برانگيزانندهء جنبش و قيام در خطّ سير سراسر تاريخ در ميان همهء نسل‌ها شده است . پيروزى كدام است ؟ و شكست كدام است ؟ ما نيازمند مراجعه به شكل‌ها و صورت‌ها و انواع و اقسام ارزش‌ها و معيارها هستيم ، پيش از آن كه بپرسيم : وعدهء يارى و پيروزى خدا در دنيا بر پيغمبران خود و به مؤمنان ، چگونه و كجا بوده است ؟ ! هرچند هم حالت‌هاى زيادى بوده است كه يارى و پيروزى به شكل ظاهرى نزديك خود صورت گرفته و به اتمام رسيده است . اين نيز وقتى بوده است كه شكل ظاهرى نزديك ، به شكل باقى و ثابت پيوسته است . محمد صلى الله عليه و آله در زندگى خود پيروز گرديد ، چون اين پيروزى با مفهوم